Loganatha Perumal Temple, Thirukkannankudi

வங்கமா முந்நீர் வரிநிறப் பெரிய வாளர வினணை மேவி சங்கமா ரங்கைத் தடமல ருந்திச் சாமமா மேனியென் தலைவன் அங்கமா றைந்து வேள்விநால் வேதம் அருங்கலை பயின்று எரி மூன்றும் செங்கையால் வளர்க்கும் துளக்கமில் மனத்தோர் திருக்கண்ணங் குடியுள்நின் றானே.

vangamA munnIr variniRap periya vALara vinaNai mEvi sangamA rangaith thadamala rundhich sAmamA mEniyen thalaivan angamA Raindhu vELvinAl vEdham arungalai payinRu eri mUnRum sengaiyAl vaLarkkum thuLakkamil manaththOr thirukkaNNang kudiyuLnin RAnE.

My Lord of dark-hued (syama) divine form reclines on the great striped serpent Adisesha in the ship-bearing ocean, a conch in his beautiful hand and the broad lotus on his navel. He stands at Thirukkannankudi, the abode of those of unwavering minds who, versed in the six Vedangas, the five-fold lore, the sacrifices, the four Vedas and the rare arts, nurture the three sacred fires with their own red hands.

கவளமா கதத்த கரியுய்யப் பொய்கைக் கராம்கொளக் கலங்கியுள் நினைந்து துவளமேல் வந்து தோன்றிவன் முதலை துணிபடச் சுடுபடை துரந்தோன் குவளைநீள் முளரி குமுதமொண் கழுநீர் கொய்ம்மலர் நெய்தலொண் கழனி திவளும்மா ளிகசூழ் செழுமணிப் புரிசைத் திருக்கண்ணங் குடியுள்நின் றானே.

kavaLamA kadhaththa kariyuyyap poygaik karAmkoLak kalangi uL ninaindhu thuvaLamEl vandhu thOnRivan mudhalai thuNipadach chudupadai thurandhOn kuvaLainIL muLari kumudham oN kazhunIr koymmalar neydhal oN kazhani thivaLum mALigai sUzh sezhumaNip purisaith thirukkaNNangudiyuL ninRAnE.

When the rutting, must-flowing elephant-king (Gajendra) was seized by the crocodile in the pond and, fainting, called upon the Lord within his heart, He appeared at once and hurled His burning discus to cut the fierce crocodile asunder and save it. That Lord stands at Thirukkannankudi, ringed by glittering mansions and ramparts set with rich gems, amid fertile fields bright with blue lilies, tall lotuses, water-lilies, kazhuneer blooms and neydal flowers.

வாதைவந் தடர வானமும் நிலனும் மலைகளும் அலைகடல் குளிப்ப மீதுகொண் டுகளும் மீனுரு வாகி விரிபுனல் வரியகட் டொளித்தோன் போதலர் புன்னை மல்லிகை மௌவல் புதுவிரை மதுமல ரணைந்து சீதவொண் தென்றல் திசைதொறும் கமழும் திருக்கண்ணங் குடியுள்நின் றானே.

vAdhai vandhu adara vAnamum nilanum malaigaLum alaikadal kuLippa mIdhu koNdu ugaLum mInuru vAgi viripunal variyakat(tu) oLiththOn pOdhalar punnai malligai mauval pudhuvirai madhumalar aNaindhu sIdha oN thenRal thisaithoRum kamazhum thirukkaNNangudiyuL ninRAnE.

When the deluge came and overwhelmed the heavens, the earth, the mountains and the surging sea, He took the form of a fish, sporting upon the spreading waters, and concealed (the worlds / sheltered the imperilled). That Lord stands at Thirukkannankudi, where the cool gentle southern breeze, fragrant from newly opened punnai, jasmine, mullai and honey-laden blossoms, wafts its sweetness in every direction.